Uncensored-8
فروردین ۱۰م, ۱۳۸۸ Posted in Personal, Real | ۱۴ comments »کارهای بدمان را همیشه آن قسمتی از ما مرتکب میشود که خواب است
ترجیح میدهیم به خاطر نیاوریم
دلهایی را که به خاطر ما به خاک سیاه نشست…
ما بیدار نمیشویم
رمز موفقیت ما این است
کارهای بدمان را همیشه آن قسمتی از ما مرتکب میشود که خواب است
ترجیح میدهیم به خاطر نیاوریم
دلهایی را که به خاطر ما به خاک سیاه نشست…
ما بیدار نمیشویم
رمز موفقیت ما این است
They come but go fast
Another one dawns at last
New years of the past.
میدانم مردهها زنده نمیشوند، ولی…..smsهایشان را هم پاک نمیکنم
شاید بعضی وقتها که تصادفی در inbox بالا و پایین میروم، اسمشان به چشمم بخورد
و
یک
لحظه
فکر کنم هیچ اتفاقی نیفتاده
و هنوز
زندهاند….
این همه زمان گذشته
اما من هنوز فقط بلدم مردن آدمها را ignore کنم
میدانم هنوز خیلی مانده تا خوب ِ خوب شوم!
gözlerin gözlerime değince
felaketim olurdu ağlardım
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdiğin vardı duyardım
çöp gibi bir oğlan ipince
hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem
öldüreceğimden korkardım
felaketim olurdu ağlardım
ne vakit maçka’dan geçsem
limanda hep gemiler olurdu
ağaçlar kuş gibi gülerdi
bir rüzgar aklımı alırdı
sessizce bir cigara yakardın
parmaklarımın ucunu yakardın
kirpiklerini eğerdin bakardın
üşürdüm içim ürperirdi
felaketim olurdu ağlardım
akşamlar bir roman gibi biterdi
jezabel kan içinde yatardı
limandan bir gemi giderdi
sen kalkıp ona giderdin
benzin mum gibi giderdin
sabaha kadar kalırdın
hayırsızın biriydi fikrimce
güldü mü cenazeye benzerdi
hele seni kollarına aldı mı
felaketim olurdu ağlardım
Atilla İlhan