خیلی چیزها عوض شده؛ من اما هنوز همانم.
مثل سابق بلند بلند فکر نکنم هم
هنوز کلمه‌ها بارورم می‌کنند.
بعضی وقت‌ها دچار انفجار کلامی هم می‌شوم حتی…
تنها فرق من در این روزها شاید آن باشد
که انفجارها همه به انتحار می‌گرایند
و من دیگر از دروغ‌ چشم‌ها و سکوت دنیا نمی‌هراسم.

.

پ.ن. هفت سال گذشت. چند سال دیگر خواهیم بود آیا؟

سنگ بزرگ همیشه نشانه نزدن نیست….

بعضی وقت‌ها نشانه محکم‌تر زدن،

و بیشتر وقت‌ها نشان خود‌زنی‌ست

حتی…