و اما
هیچ کس کامل نیست و همه ما با دیگران کامل میشیم.
بنابراین همه بدون نیمه دیگه خودمون بخش هایی در وجودمون داریم که ناقص هستن.بنابراین وقتی ما کامل میشیم خیلی از نقص ها پوشش داده میشه و اون وقت میشه کفت کاذب شدیم.با این حال دست و پا کاذب نیست.

عجب “تو” ای باید باشه ، که نبودنش دست ها رو کاذب کنه…